Skąd wzięła się tradycja tortów weselnych?

W naszej kulturze właściwie niezależnie od wyznania, pochodzenia i uznawanej tradycji, pewne elementy wesela po prostu muszą być. Należą do niech witanie Pary Młodej chlebem i solą, wejście na salę weselną, toast, pierwszy taniec, oczepiny i… uroczyste krojenie tortu. Skąd pochodzi tradycja wspólnego krojenia, a następnie częstowania gości ciastem? Czy torty weselne zawsze wyglądały tak samo? O tym w dzisiejszym artykule.

Dlaczego tort weselny to ważna tradycja weselna?

Nie tylko z samą jego obecnością na przyjęciu, ale także ze sposobem podania wiąże się szereg zwyczajów. Jak wiemy, tort weselny to zwieńczenie oczepin. Para Młoda kroi go wspólnie i częstuje gości. W ten sposób symbolicznie dziękują gościom za przybycie. Jeżeli chodzi o sam wygląd, obecnie jest właściwie uzależniony od wizji Pary Młodej. Zamówienia na torty weselne wahają się od tradycyjnych po zupełnie nowatorskie – z figurkami, specyficznymi napisami, o niezwykłych kompozycjach smakowych; równie często zamawiane są torty tak płaskie, jak i piętrowe.

Czy zawsze jednak były to białe, ozdobione kwiatami i owocami arcydziełka? Tradycja tortu weselnego jest ważna, ponieważ sięga do staropolskich kołaczy i korowajów. Zgodnie ze starym zwyczajem para częstowała gości słodkim kołaczem z ciasta drożdżowego o złocistym kolorze – płaskim wypiekiem o wymiarach około 50 na 50 cm. Chociaż słodki, zawierał też mak, co według badaczy symbolizowało fakt, że w każdej słodkiej małżeńskiej wspólnocie zawsze są gorzkie chwile – i z tą gorzkością, w całości, należy się cieszyć tak ciastem, jak i wspólnym życiem.

Skąd zatem przywędrowały piętrowe, białe i misterne konstrukcje, które tak bardzo kojarzą się dziś z weselem? Pierwsze torty weselne – amerykańskie – także nie były do nich podobne, ponieważ bardziej przypominały klasyczne ciasta z owocami. Tradycję pieczenia dużych, pokrytych białych lukrem ciast zapoczątkował ślub królowej Wiktorii i księcia Alberta, którzy na swoim weselu częstowali gości białym tortem ważącym ponad 300 kilogramów – a zatem trend ten pochodzi z XIX w. i trwa do dziś.

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.